رنگ ها ( هارموني ) :

 

شکل و رنگ ها :

همان طور که سه رنگ زرد ، قرمز ، آبي به عنوان رنگ هاي اصلي محسوب مي شوند و ساير     رنگ ها از مخلوط شدن اين سه رنگ به وجود مي آيند. سه شکل اصلي نيز وجود دارند که پايه و اساس ساير شکل ها را ايجاد مي کنند و شکل هاي ديگر از آنها ساخته مي شوند.

اين سه شکل عبارتند از : دايره ، مربع و مثلث.

در مربع دو ضلع عمودي و دو ضلع افقي مساوي وجود دارد که با زاويه 90 درجه يکديگر را قطع مي کنند. اين شکل به عنوان نماد ماده محسوب مي شود که داراي وزن و استحکام است. شکل مربع با رنگ قرمز که آن نيز نمادي از ماديت ، صراحت و سنگيني است مطابقت مي کند.

مثلث شکلي است که براساس سه خط متقاطع و با ايجاد سه زاويه بوجود مي آيد. زاويه هاي تند مثلث بر شخصيت تهاجمي ، برنده و صريح آن تاکيد دارند. مثلث در عين حال نمادي از تفکر و روشنايي است و به سرعت دگرگون مي شود. رنگي که از نظر زيباشناسي با خصوصيات مثلث متناسب است و شخصيت آن را به کمال نشان مي دهد ، زرد است.

دايره نمايشگر حرکتي نامتناهي و جاودانه است و احساسي از آرامش ايجاد مي کند ، اين شکل نشانه اي است از گنبد مينايي آسمان و نمادي است از روان و جنبه هاي روحاني که عمق تفکر     و پايداري آن را نشان مي دهد. همه شکل هاي ديگري که حرکتي دوار و منحني را نشان         مي دهند ، جزو خانواده دايره محسوب مي شوند. از ميان رنگ ها ، آبي روشن با ويژگي هاي معنوي دايره متناسب است.

شکل هاي متناسب با رنگ هاي درجه دوم :

ترکيب از مربع ( قرمز ) و مثلث ( زرد ) به شکل ذوزنقه براي نارنجي. ترکيبي از دايره ( آبي )       و مثلث ( زرد ) به شکل سه گوشي با اضلاع منحني براي سبز و ترکيب از دايره ( آبي ) و مربع        ( قرمز ) به شکل تقريبا بيضي براي رنگ بنفش.

تاثيرات بصري و رواني رنگ ها :

رنگ ها مي توانند نماد ها و نشانه هايي براي انواع زندگي و نوع تفکر و اعتقادات جوامع و آدم ها شوند. گاهي نيز تعبيرهايي از رنگ ها صورت مي گيرد که در ريشه در رابطه ما با رنگ هاي موجود در طبيعت دارد و ناشي از تاثيراتي است که رنگ ها به طور مستقيم و غير مستقيم به صورت  رواني بر ذهن ناخودآگاه ما مي گذراند. در همين رابطه تعابير رنگ ها و تاثيراتي که به روي يکديگر مي گذارند به عنوان بخش پاياني توضيح داده مي شوند.

زرد :

زرد در حالت خلوص روشنترين و درخشانترين رنگهاست که در طبيعت نيز انواع آن ديده مي شود. از نظر روشنايي به سفيد نزديک است و در اختلاط با آن از خود مقاومت نشان مي دهد. در حالي که در ترکيب با سياه و يا هر رنگ تيره به سرعت تغيير ماهيت داده و به تيرگي مي گرايد. به همين نسبت هم مفهوم خود را از دست مي دهد و حقير مي شود. زرد درخشان نمادي از دانش ، فهم انساني ، روشنايي معنوي و نور الهي است.

قرمز :

قرمز نهايت برافروختگي و انرژي دروني را ظاهر مي سازد. نمادي است که زندگي ، هيجان ، قدرت و شورش انقلابي ، قرمز رنگي است جذاب که نشاط جواني و سرزندگي را جلوه گر مي سازد و در عين حال نشانه اي از عشق آتشين و تمايلي مفرط است. گرمي و حرارت قرمز وقتي با نارنجي مخلوط مي شود به اوج مي رسد و به نمادي از شور شعله سوزان و برافروخته تبديل مي شود و وقتي به ارغواني مي گرايد به نمادي از قدرت روحاني تبديل مي شود ، قرمز هم چنين نمادي از جنگجويي ، مقاومت و شور انقلابي است. در اين معنا پايداري و حقيقت جويي را نشان مي دهد و جلوه گر شهادت جويي و مرگ سرخ مي شود.

آبي :

در مقابل شور و التهابي که از قرمز فوران مي کند ، آبي آرام و شکيبا جلوه مي کنند. رنگ آبي درون گرا و سرد است اما از نظر معنوي بسيار معنوي بسيار عميق و احترام برانگيز مي باشد. از نيروي آسماني و بيکرانه اي برخوردار است که مي تواند مخاطبين خود را با تاملي دروني فرا بخواند. آسمان روز جلوه سر زنده فعال و با طراوت آبي را به نمايش مي گذارد و آسمان شب عظمت و شکوه آبي تيره ، بسيار عميق و رازآميز را معني مي کند. به ويژه وقتي ستاره هاي زرد رنگ به روي آن مي درخشند عمق معاني و رازهاي عالم را با سکوتي سرشار از معنويت منتشر مي کند.

سبز :

سبز رنگ بهار و رويش طبيعت است ، در آغاز بهار زندگي سبز روشن شاخ و برگ گياهان با تلالو   و سرزندگي خود نشاط طبيعت را به جسم و جان انسان منتقل مي کنند و تنوع رنگ هاي سبز نو شدن جاودانه طبيعت را نويد مي دهند. سبز رنگ اميد و زندگي دوباره است. اين رنگ که از تلفيق زرد با آبي بوجود مي آيد ، دانش و ايمان معنوي را نشان مي دهد ، سرسبزي طبيعت انسان را به حيات اخروي دلالت مي کند. سبز نشانه اي از رستاخيز و صعود روحاني به  عالم بالاست که از طريق تجديد حيات طبيعت و رشد گياهان بشارت آن به انسان داده شده است.

نارنجي :

نارنجي رنگ بلوغ ، جواني و شادابي است. رنگي سرخوش ، وجد آور و پر نشاط است که تحمل آن به سادگي ميسر نيست. اما در کنار ساير رنگ ها به سرزندگي آنها مي افزايد و انرژي بصري بسياري مي پراکند. وقتي نارنجي با سفيد مخلوط مي شود به شدت از انرژي آن کاسته مي گردد ، و در اختلاط با سياه خاموش اما عميق مي شود. حرارت نارنجي در کنار آبي به اوج خود مي رسد و به کنتراست سرد و گرم با کيفيتي انکارناپذير دامن مي زند. نارنجي در اختلاط با آبي خاکستري هاي زيبا و گرمي بوجود مي آورد.

بنفش :

بنفش رنگي مرموز و ابهام برانگيز است که با تيرگي مبهم خود در مقابل صراحت و روشنايي زرد قرار مي گيرد ، بر اين اساس که رنگ بنفش به قرمز متمايل باشد يا به آبي ، معاني و حالت هاي متفاوتي به خود مي گيرد. وقتي به ارغواني ميل کند هراس انگيز و دهشت آور به نظر مي رسد و وقتي به آبي ميل مي کند خيال انگيز و اسرارآميز مي شود. بنفش در ترکيب با سفيد ، قرمز و آبي از انعطاف پذيري بسياري برخوردار است. اما وقتي تيره مي شود هراس انگيز ، موهوم و دلهره آور مي گردد. بنفش وقتي با سفيد روشن شود زيبا و وجدآور به نظر مي رسد.