فنون تایپو گرافی :

فنون تایپوگرافی :

مجموعه ي فنون و تکنيک هاي تايپوگرافي در يک عبارت عينيت يافته و آن ، « حساسيت بخشيدن به نوشتار » است.

حساسيت بخشيدن به نوشتار چيست ؟ پاسخ اين است که حساسيت بخشيدن ، ايجاد يک نوع مشخصه ي گرافيکي قابل رويت بر روي نوشته مي باشد و به اين ترتيب ، نوشته به عنوان يک علامت جنبه عام و معمولي خود را از دست داده و از يک ويژگي معين برخوردار مي شود.

 طراح ، براي حساسيت بخشيدن به نوشته ، يا به عبارتي ، بهره جويي از فنون بصري ، در استفاده از ابزار و مواد مختلف از آزادي کامل برخوردار است ، مي تواند مجموعه اي از کليه ي وسايل و امکانات را گردآوري کند و در موقعيت هاي مختلف و در لحظات مناسب از آنها بهره گيرد ؛       مي تواند ( حتي با در اختيار داشتن کليه وسايل و امکانات ) تنها با ترسيم حرف روي شيشه به صورت معکوس و سپس چاپ کردن آن روي کاغذ ، اين حساسيت را ايجاد کند ؛ مي تواند حروف را به وسيله ي دستگاه تکثير يا امکانات موجود در رايانه ، تغيير دهد و يا مي تواند با وسايل و مواد مختلف – از مداد گرفته تا وسايل مدرن – به تمرين بپردازد.

 

 

گرافیک ( تایپو گرافی ) :

 تايپوگرافي :

تعريف تايپوگرافي ، به اين سادگي ها نيست ؛ از زماني که « گوتنبرگ » در سالهاي  1468 – 1398 م . فن چاپ را اختراع کرد ، تلاش هاي زيادي براي گسترش شيوه هايي که کارآيي بيشتري در امر تکثير نسخ متون مختلف و مطالب مهم داشته باشند ، انجام شد. از جمله اين تلاش ها که به توسعه ي امر چاپ انجاميد. ساختن حروف برجسته ي فلزي بود که با الهام گرفتن از اصل الفباي لاتين انجام شد و از ترکيب و کنار هم قرار گرفتن آنها « واژه » جمله و متون مختلف ساخته مي شد و پس از سپرده شدن به دستگاه چاپ و اتمام کار ، مجدداً از آنها براي مطلبي جديد استفاده مي کردند و الي آخر. اين فرايند ديگر خوشنويسي يا خطاطي نيست. به اين کار در فرنگ « تايپوگرافي » مي گويند ، يعني فن بيان نوشتار در ارتباط با صنعت چاپ . . .  .